Ang sagot sa LUMULOBONG POPULASYON ay LOBO...sinong may sabing masagwa’t masama?

Pagsasabatas ng RH Bill napapanahon na ba...?

Sa tuwinang napag-uusapan ang RH Bill sari-saring opinyon at komento ang palagi ng kaakibat nito. Naroong may Sangayon at Tutol. Ngunit ano nga ba ang nilalaman ng RH Bill? At ano ang mga bagay na taglay nito ang patuloy  na tinututulan hindi lamang ng Simbahang Katoliko kundi maging ng ilang pam-publiko at pribadong organisasyon? Ang buong batas ba o iilan lamang sa nilalaman nito ang nararapat na rebesahin at hindi ang buong batas na ito ang nararapat na ibasura?

Sa matagal na ring panahon ng pag-aaral, pagbabasa, pakikinig, pagtakay at pakikipag-debate marami-rami naring mga pahayag ang aking narinig ukol dito. Nararapat na ibasura sapagkat ang mga Pilipino ay kilala noon kundi man ngayon na mga konserbatibo at may malaking pagpapahalaga sa dignidag at moralidad lalo ng mga kababaihan.

Ang pagsasabatas ng RH Bill ay pinaniniwalaan na isang batas na siyang tuluyang yuyurak at dudusta sa pinangangalagaang kaugalian at paniniwalang ito. Ang RH Bill sa paniniwala at pagkakaunawa ng karamihan ay isang batas na magtuturo at magbubukas sa kamalayan ng mga mamamayan lalo ng mga kabataan sa mga bagay na lihis sa kagandahang asal at pagpapahalaga sa moralidad sapagkat ang tuon nito ay sa SEX EDUCATION na nakasentro sa pagbibigay kaalaman tungo sa ligtas at responsableng pakikipagtalik.

Sex Education sa pangalan o katawagan palang ay tututulan na ng simbahan at mga magulang na likas na konserbatibo at nangingilag na marinig ng mga bata ang salitang “SEX” lalo naman kung itatambal ito sa“Education.”

“Iwan na lamang daw natin sa mga magulang ang pagtuturo ng ganitong bagay sa kanilang mga anak.”,”Malalaman at mauunawaan din naman daw nila ito sa tamang panahon.”

 Kung sabagay totoo nga naman sapagkat sino nga ba ang mas nakakaalam nang higit na makabubuti para sa kanilang mga anak kundi ang magulang. Bakit kaya hindi ang mga magulang ang sumali at umattend sa mga programa o institusyon na mayroon, nagbibigay o nagtuturo ng sex education upang maging sapat at ganap ang kanilang kaalaman ukol dito at magkaroon sila ng malawak na pag-unawa hindi lamang sa “Sex Education” kundi maging sa RH Bill at sa gayon, sila bilang mga magulang o/at nakatatanda ay magkaroon ng mahusay at katanggap-tanggap na pagpapaliwanag sa kanilang mga anak upang hindi mangyaring dahilan sa hindi sapat na kaalaman at taliwas na paniniwala ay makalunok ng pakwan ang kanilang si “Nene” dahilan sa pagkahawak ng kamay o paghimas sa kanilang mga flower/pepe/poy-poy ni “Totoy”.

Agresibo ang mga kabataan at sadyang malawak ang imahinasyon na kung minsa’y mapaglaro rin at padalos-dalos. Palagi na ay kailangan ng mas nakababata/kabataan ang gabay ng mga nakatatanda na inaasahang higit na maalam at may maayos na paliwag sa mga bagay na hindi pa man alam at lubos na nauunawaan. Datapwat kung patuloy nating panghahawakan ang isipin nang pagiging konserbatibo at lilimitahan natin hindi lamang ang kaalaman kundi maging ang katotohanan mapanindigan lamang ang paniniwalang ito kailan pa tayo matututo at kailan pa tayo magkakaroon ng disiplina?

Sa aking pananaw/paniniwala hindi lamang ang patuloy na kahirapan ang siyang naglulugmok sa atin kundi lalo’t higit ang kamangmangan. Hindi ko sinasabing katalinuhan ang pagsang-ayon dito (sa RH Bill) at kamangmangan ang pagtutol. Ngunit ano ang maaring itawag sa mga taong nakiki-Oo at nakiki-Ayaw! nang walang sapat na pag-unawa.

Ako bilang isang kabataan, Ako bilang kabataan na nakapagtapos ng  pagka-GURO at Ako bilang isang malayang kabataan sa pag-iisip,pagbabasa at pagsasalita hindi pa man marahil ganap ang aking pag-unawa at kaalaman sa lahat ng bagay sa bansa..sa mundo.. naniniwala akong nararapat na maisabatas ang RH Bill. Sagkat ang batas na ito ay ginawa, plinano,pinag-usapan sa hangarin nang kabutihan para sa bawat mamamayan, para sa bansang Pilipinas, para sa bawat Pilipino na nakauunawa at nakapagsasalita ng Filipino. Kung ang RH Bill ay mangyaring maisabatas nais ko lamang na isa-isip natin na;

“Pulutin natin at payabungin ang sa tingin nating maganda at mahusay na butil na makatutulong sa ating pag-unlad. Gayon pa man, itapon at huwag pupulitin ang masamang butil kung sa tingin natin ay hindi makabubuti at makakatulong.”

“Hindi ang pagkakataong matuto nang mga bagay na makabubuti ang nararapat nating tutulan kundi ang anumang masama kung ating nauunawaan.”

“Maging responsible tayo lalo’t higit saganang ating mga sarili. Maisabatas man o hindi ang RH Bill.”

Huwag sana tayong makulong sa mga paniniwala at pansariling kaisipan ng iba. Kung mangyaring narinig natin na ang ganito o ganyang paksa/proseso/batas ay isinagawa at pinatupad sa ganito o ganyang bansa ngunit imbes na makatulong ay lalo lamang nakasama.Paka-isipin sana natin kung nararapat ba nating panghawakan at paniwalaan ang mga pahayag o/at pansariling opinyon ng iba.

Huwag tayong manatili sa loob ng kahon na nagsilbi nating kulungan.   Kulungang pumipiit sa ating mga pananaw at pansariling pag-iisip. Huwag tayong pakulong sa mga paniniwalang Positibo sa ating paningin datapwat kahinaan para sa iba. Pakaisipin sana natin kung iilan pa kayang dalagang Pilipina ang naka-saya at  ni ayaw padapuan ng sulyap ang bukong-bukong at lalo ang binti.ilan pa kaya ang dalagang Pilipinang na dahilan sa pagkakasagi ng daliri ay nakapag-aasawa nang wala sa oras ng dahil lamang sa maling paniniwala na sila ay mangabubuntis. ilan na kayang kabataan ang dahilan sa hindi sapat na kaalaman ay maagang nabuntis at nagkaanak, napasubo at sumuom sa isang relasyon sa mura pang katawan at isipan. At ilan ding “Totoy” at “Angelito” ang dumanas nang katulad sa dinanas ni “Nene”at “Rosalie” dahilan sa walang sapat na kaalaman at pag-iingat ay nabuntis, na-anakan at nakapag-asawa sa hindi napag-planuhang panahon at napaghandaang pagkakataon.